@otopsicireiss

Ölüm karşısında duran insanın trajedisi şudur:Kaybedeceğini bildiği bir oyuna yine de katılır. Bilinci, kendi sonunu sezebilen tek varlıktır; fakat yine de sever, bekler, hatırlar. İşte bu yüzden insanın varoluşu bir zafer değil, geciktirilmiş bir vedadır.
Ve belki de bütün hayatın özeti öleceğimizi bilerek yaşamaya devam etmemiz, ölüm karşısındaki en sessiz başkaldırıdır.