@oylesinebiri0660

Belki de önemli olan, ömürlük veya anlık diye ayırmak değildir; her deneyimi, her insanı ve her hayali, bize kattıklarıyla kabul edebilmektir. Çünkü hayat, en sonunda sadece bir yolculuktur. Ve o yolculukta, her iz, her düş, her sevda, bizim hikâyemizin bir parçasıdır. Bazen farkına varmasak da, her kayıp, her hayal ve her sevgi bizi daha zengin, daha derin ve daha insan yapar. Her yaşanan, her hissedilen duygu, bir öğretmendir; ve her öğretmen, biz fark etmesek de, ruhumuza kalıcı bir iz bırakır.