@phoenix

çocukluğumda hep bir ağaç evim olsun isterdim. ağaçların üstüne bakıp acaba hangisine ağaç ev yapabilirim diye düşünür hayal kurardım. arkadaşlarımla beraber içinde oyunlar oynar şarkılar söyleriz diye hayal ederdim. hiç bir ağaç evim olmadı. temmuz ayında bi' etkinlik yapılmıştı burada; çizim etkinliği. o zamanlar ne çizsem diye baya düşünüp sonunda burayı bir ağaç eve benzetip ne çizeceğime karar vermiştim. çünkü o zamanlar her ne kadar chate dahil olamasam da konuşulanları okurdum veya seste bir köşede konuşulanları dinlerdim ve bunlardan yola çıkarak buradaki kişilerin aralarında tıpkı bi' ağaç evde beraber oyunlar oynayan çocukların o saf duyguları var diye bir benzetme yapmıştım. çünkü her ne kadar o ağaç evin aşağısından yukarıya baksam da içeride bir samimiyet olduğu belliydi.

bu çizimi yapıp altına ufak bir yazı yazmayı düşünmüştüm. araya çok fazla olay girdi ve ben bu çizimi yarım bırakıp rafa kaldırdım. sanırım dışarıda olduğum bir şeyin resmini sonunda puan alacak olsam bile yapmak içimden tam anlamıyla gelmemişti de. yaşanılanlar ise bahanesi tuzu biberi olmuştu o zamanlar.

ama bugün tüm o yazılacak şeyleri bir çırpıda sildim. çünkü bugün ilk defa o ağaç evin merdivenlerini çıkıp içeriye girdiğimi hissettim. küçücük hayali bir plan da yapsak düşüncesi bile o kadar keyifliydi ki. o yüzden bu çizimi bir etkinliğe değil de bunu hissetmemi sağlan üç kişiye adıyorum.
@nazli sevgili memleketlim✨
@Amelya sevgili yol arkadaşım🏍️
ve @kedişş sevgili radarım🌺

#phoenix #seviliyorsunuzkızlar