@ranaminel

Yokuş çıkmaktan yoruldum ama düz yollarda bana göre değil. Yokuş çıkarken düşmem normal, sendeleyebilirim, ayağım kayabilir ya düz yolda bile düşenler? O zaman düşmenin bahanesi olmazdı. Düşündüm aslında birazda düz yoldan gideyim, önümdeki engeller kalksın, yolum manzaralı olsun, hiç benlik değil. Zoru seviyorum ben. Önümdeki engelleri kaldıracağım, yolumun manzaralı olması önemli değil O yokuşu tırmanıp zirvedeki manzaranın tadını çıkaracağım. Bunu "ben" yapacağım. Başkasına değil tek umudum kendime.

Küçükken de zor olanı denerdim zaten. Kolay çözülen denklemleri bir türlü sonuca bağlayamaz aksine en zor olanları kolayca çözerdim. Mantığımı değil, kalbimi dinledim her zaman. Bugün ki ben olmamı sağlayan tek şey bu. Ve artık biliyorum ki yol çok istediğim yerlere çıkana kadar ilerlemeye devam edeceğim. Olmadı mı, sorun yok, baştan başlarım.
-Rana Minel