@romeosuzjuliet

Kalabalığın ortasında susan bir yankı gibiyim.
Bir sandalyenin boş yanı,
bir kahvenin soğuyan son yudumu.

Kimse sormasa da anlatıyorum içimden,
çünkü sessizlik bile benden dinliyor beni.
Zaman geçmiyor değil,
sadece ben yetişemiyorum artık kimseye.

Kelimelerim bile birbirine küsmüş,
birini söylesem, diğeri kaçıyor.
Yalnızlık, sanırım insanın kendine en uzun cümlesi.