@romeosuzjuliet
Gerçekten kaçan yalana yakalanır. Ben senin gerçeğindim ve kaçtın... Gerçekten kaçan yalana yakalanırmış. Şu an en büyük ve sinsi yalanlar seni kovalıyor. Ya da geç yakalanacaksın . Denize düşen yılana sarılır. Ve sen bu yalan denizinde, kendinden başka bir yılan daha bulamayacaksın. Yani bu denizin tek yılanı sen olacaksın. İşte o gün kendine bile sarılamayacaksın.
Artık ben yokum, eksik yaşayacaksın bütün yaşadıklarını. Mutluluğun tam olsa da, ben yokken yaşadığın o mutluluk, mutluluk olmayacak. Masanın üzerinde unuttuğun şeyi yudumlarken bile aklına geleceğim. Onu da unutmuştum diyeceksin. Üşüyeceksin sonra, o da beni unuttu diyeceksin. Anlayacaksın sevgilim!
Anlayacaksın... Ayrılığın korkaklara yakışır bir ayrılık olduğunu. Gözlerim gözlerine bahar olmayacak, ellerim ısıtmayacak artık ellerini. Üşüyeceksin sevgilim, üşüyeceksin. Üşürken korkacaksın ve korkarken "Korkma" demediğimde anlayacaksın benim gittiğimi...
Gittim ben sevgilim.
Telefonuma da, yüreğime de ulaşamazsın artık...
Gidiyorsun işte sevgilim...
Hak etmediğim kadar uzağında bıraktın ya beni, hak ettiğin kadar uzağa gidiyorsun... Oysa gerçekleri bile utandıracak kadar gerçek olmasını istediğimiz hayallerimiz vardı bizim. Şimdi ise, yalnızlığı utandıracak kadar yalnız kaldık... Şimdi sen "Aşk" süsü verilmiş enkazların altında, yıkılmamış mutluluklar arayacaksın...
Umutlarımın katili oluşunu unutmadığım için, umutlarının katili olabileceğini hatırlamaya gidiyorum. Sen yüreğimi içinde öldürürken, ben gözlerini yüreğimde yaşatamam.n gerekirse kokunun katili olurum, ama seni sensiz sevmeye daha da dayanamam. Bu yüzden aşkı sensiz seveceğim, seni hiç hatırlamadan.
Senin aşka susmaya hakkın var da, benim yalnızlığa konuşmaya yok mu? Var... Ama sen de ayrılığı uzattın. Biliyorum, ben de lafı uzattım.
Senin ayrılığı uzattığın kadar, uzar cümleler... Cümlelerin uzadığı kadar uzar geceler ve gecelerin uzadığı kadar kısalır hayat...
Ve bugün hayatım kısaldığı kadar unutuyorum seni. İçimdeki ateşi söndürürken, kendimi değil de yokluğuna bir sigara yakıyorum. Artık yana bilirsin başkaları için, çünkü ben artık içime yangın değil, yüreğime hayat arıyorum.
Gidiyorsun işte sevgilim...
Hak etmediğim kadar uzağında bıraktın ya beni, hak ettiğin kadar uzağa gidiyorsun...
Yalnızlık numaralı, ayrılık kenarı koltuğuna oturabilirsin. Hayatımın en güzel yolculuğunu yaşayacaksın şimdi, tebrik ederim aklımdan gidiyorsun.
Kendine iyi bak veya bakma, kalbimde olmadığın için umurumda bile değil artık. Şimdi ayrılık kenarı koltuğuna geç ve bana çok iyi bak.
Karşındakini görüyor musun?
İşte sen onun içinde bir zamanlar aşk iken, artık yoksun.
Gülüşün gözlerimin bebeğinin üzerindeki en güzel fotoğraftı... Hani bebekler ağlar ya, işte benim gözlerimin bebeği ne zaman o fotoğrafı görse yaşları dinmeye ve içi gülmeye başlardı...
Beni düşünmüyorsan gözlerimin bebeğini düşün...
Bir bebeği ağlatmaya gönlün el veriyor mu? Eğer el vermiyorsa, o eli bana ver ve hemen tut ellerimden... Ve öyle bir gün gelsin ki, gözlerimin bebeğiyle gözleri sana benzeyen bir bebeğe bakabileyim...
#romeosuzjulietmis #julietindilinden
Artık ben yokum, eksik yaşayacaksın bütün yaşadıklarını. Mutluluğun tam olsa da, ben yokken yaşadığın o mutluluk, mutluluk olmayacak. Masanın üzerinde unuttuğun şeyi yudumlarken bile aklına geleceğim. Onu da unutmuştum diyeceksin. Üşüyeceksin sonra, o da beni unuttu diyeceksin. Anlayacaksın sevgilim!
Anlayacaksın... Ayrılığın korkaklara yakışır bir ayrılık olduğunu. Gözlerim gözlerine bahar olmayacak, ellerim ısıtmayacak artık ellerini. Üşüyeceksin sevgilim, üşüyeceksin. Üşürken korkacaksın ve korkarken "Korkma" demediğimde anlayacaksın benim gittiğimi...
Gittim ben sevgilim.
Telefonuma da, yüreğime de ulaşamazsın artık...
Gidiyorsun işte sevgilim...
Hak etmediğim kadar uzağında bıraktın ya beni, hak ettiğin kadar uzağa gidiyorsun... Oysa gerçekleri bile utandıracak kadar gerçek olmasını istediğimiz hayallerimiz vardı bizim. Şimdi ise, yalnızlığı utandıracak kadar yalnız kaldık... Şimdi sen "Aşk" süsü verilmiş enkazların altında, yıkılmamış mutluluklar arayacaksın...
Umutlarımın katili oluşunu unutmadığım için, umutlarının katili olabileceğini hatırlamaya gidiyorum. Sen yüreğimi içinde öldürürken, ben gözlerini yüreğimde yaşatamam.n gerekirse kokunun katili olurum, ama seni sensiz sevmeye daha da dayanamam. Bu yüzden aşkı sensiz seveceğim, seni hiç hatırlamadan.
Senin aşka susmaya hakkın var da, benim yalnızlığa konuşmaya yok mu? Var... Ama sen de ayrılığı uzattın. Biliyorum, ben de lafı uzattım.
Senin ayrılığı uzattığın kadar, uzar cümleler... Cümlelerin uzadığı kadar uzar geceler ve gecelerin uzadığı kadar kısalır hayat...
Ve bugün hayatım kısaldığı kadar unutuyorum seni. İçimdeki ateşi söndürürken, kendimi değil de yokluğuna bir sigara yakıyorum. Artık yana bilirsin başkaları için, çünkü ben artık içime yangın değil, yüreğime hayat arıyorum.
Gidiyorsun işte sevgilim...
Hak etmediğim kadar uzağında bıraktın ya beni, hak ettiğin kadar uzağa gidiyorsun...
Yalnızlık numaralı, ayrılık kenarı koltuğuna oturabilirsin. Hayatımın en güzel yolculuğunu yaşayacaksın şimdi, tebrik ederim aklımdan gidiyorsun.
Kendine iyi bak veya bakma, kalbimde olmadığın için umurumda bile değil artık. Şimdi ayrılık kenarı koltuğuna geç ve bana çok iyi bak.
Karşındakini görüyor musun?
İşte sen onun içinde bir zamanlar aşk iken, artık yoksun.
Gülüşün gözlerimin bebeğinin üzerindeki en güzel fotoğraftı... Hani bebekler ağlar ya, işte benim gözlerimin bebeği ne zaman o fotoğrafı görse yaşları dinmeye ve içi gülmeye başlardı...
Beni düşünmüyorsan gözlerimin bebeğini düşün...
Bir bebeği ağlatmaya gönlün el veriyor mu? Eğer el vermiyorsa, o eli bana ver ve hemen tut ellerimden... Ve öyle bir gün gelsin ki, gözlerimin bebeğiyle gözleri sana benzeyen bir bebeğe bakabileyim...
#romeosuzjulietmis #julietindilinden
2 beğeni0 yorum