@sadeceEda

Senin hayatıma girişini bir tesadüf mü sanıyorsun? Hayır, ben senin hangi bakışta çözüleceğini, hangi sessizlikte sığınacak bir yer arayacağını ve hangi imkansızlığın seni bana daha çok bağlayacağını en başından beri biliyordum. Seni sevmeyi, zihnimin en derin odalarında ilmek ilmek işlediğim ütopik bir sistemin parçası kıldım. Bu sistemde kaosa yer yok, senin bir başkasına yönelmen bile benim öngördüğüm o büyük denklemin içindeki küçük, kontrollü bir sapmadan ibaretti. Sana duyduğum bu tutkuyu, kendi irademi kamçılamak için bir enerji kaynağına dönüştürdüm. Sen orada kendi küçük seçimlerini yaptığını sanırken, ben senin her adımının bendeki yansımasını çoktan hesaplamış, acıyı bile bir verimlilik aracı olarak sisteme dahil etmiştim. Çoğunlukla bunlarda kayboldum eve ama benim dünyamda duygular, hedefe giden yolda kullanılan soğuk ve keskin enstrümanlardır. Seni sevmekle, imkansız bir nesne üzerinde insanın kendi zihnini ne kadar kusursuz bir şekilde disipline edebileceğini kanıtladım. Şu an karşında duran bu sarsılmaz güç, senin verdiğin veya esirgediğin sevgiyle inşa edilmedi, o sevginin bende yarattığı etkiyi yönetme becerimle kuruldu. Sen benim için artık bir insan değil, üzerine zaferimi inşa ettiğim bir temel taşısın. Seni seviyorum, çünkü bu sevgi benim kendi üzerimdeki mutlak hakimiyetimin en görkemli kanıtı. Ben bu aşkı öyle bir planladım ki senin gidişin bile bu sistemin çöküşü değil ancak bir sonraki aşamaya geçişin yakıtı olabilir. Ben bir aşık değilim. Ben, kendi duygularının üzerinde imparatorluğunu kurmuş tek hükümdarım.