@thezapkinus

Siz hiç vazgeçmeyi yakıştırıyor musunuz kendinize? Tabii, kim pes etmeyi sever ki? Peki ya her vazgeçiş bir pes ediş demek midir? Yok, o öyle olmuyormuş.

Bir şey düşün, çok sevdiğin bir özelliğin olsun. Sen diyorsun ki "ben bunu çok seviyorum vazgeçmem" falan filan. İnsan geçicidir, bizimle birlikte zevklerimiz, isteklerimiz de geçici. Bir şeyi ne kadar çok seversen o ellerinden kayıp gider, ya artık zevk almazsın ya da ona tutunacak dermanın kalmaz.

Eskiden annelerimiz, babalarımız veya çevremiz derdi ki "pes etme, sen korkak mısın da pes ediyorsun, sakın vazgeçme sadece güçsüzler vazgeçer" vesaire vesaire... hep vazgeçtiğimi söylemekten korktum. Bir hayalim vardı, tamam hâlâ gerçekleştirebilirim ama vazgeçtim. Birisi vardı, hiç aramız düzelmiyordu ve ben de vazgeçtim. İnsanların benden beklentisi olduğunu sezdiğim her durumdan vazgeçtim. Eskisi kadar sık şiir ve yazı yazmaktan vazgeçtim. (...)

O kadar da fena değilmiş, herkesin vazgeçtiği ama içinde tuttuğu şeyler vardır. Her vazgeçiş, bir pes ediş demek değildir.