@varolanmucize

Asıl mevzu kendi kendine yetebilmekti. Her şeye rağmen dik durmaktı, gülümseyebilmekti, ışık saçabilmekti asıl mevzu. Çünkü hayat devam ediyordu. Ve ne kadar kaybedersen kaybet dedim kendime sen yaşıyorsun... Başka bir pencere açtım sonra kendime. Kimsenin göremediği, sadece benim farkettiğim. İçinde kaliteli bir benin olduğu, güçlü, kırılgan ama bir o kadar mutlu olduğum hayatı inatla sevdiğim o pencere... Sonra ne farkettim biliyor musunuz? Yaşamak ne kadar güzelmiş... Yaşamak aslında öyle çok sevip sevilmekten ziyade nefes almakmış, yürümekmiş, yeni bir güne ağrısız sızısız uyanmakmış mesela yaşamak. Kaliteli yalnızlıkmış yaşamak...
O yüzden benim bir amacım var, o pencereyi benim gibi düşmeden görebilmeniz... Hayat acılarla dolu fazlasıyla. İnsanlar nankör, insanlar çirkinler. Lakin ne var biliyor musunuz her acı geçiyor, her şeyin bir çözümü var, tedavisi. Bedeninizde kaybettikleriniz dışında her şey geri geliyor. O yüzden ne olursa olsun acı da var olsa bile yaşıyorsanız şanslısınız demektir ve kendinizi severseniz sevilip daha güzel yaşarsınız. Çok sevilin, çok sevin yaşamınız sevgiyle tamamen güçlensin, güzelleşsin ancak bundan önce unutmayınki öncelik sevebileceğiniz kişi kendiniz olsun. Severken doz bilmezseniz yine kaybeden siz olursunuz çünkü. Unutmayın yaşıyorsunuz ve sadece bir hayatınız var şu anınız geri gelmeyecek, bu gün, bu saat, bu dakika hatta bu saniye geri gelmeyecek. Üzülürken aslında neler kaybettiğinizi farkedin. Geri gelemeyeceklere üzülmenin asla anlamı yok. Her daim gülümseyip, kahkaha atıp hayatı güzel yaşamamız dileğiyle🤸🏻‍♀️✨️