@varolanmucize

Ben kalpsiz değilimki... Hem de hiç değilim çevremdeki insanları da çok seviyorum. Özellikle bazı insanlar var beni o kadar iyi tanıyan, her şeyimle kabullenen... Lakin bir şey farkettim her seferinde gülüyorum, gülerek anlatıyorum. Canım yanıyor mu yanıyor fakat cidden ben ağlayamıyorum ve ne var biliyor musunuz? Korkuyorum, birisi gelecek çok özel bir kişi ve çok güzel dokunacak diye o omzuna başımı konduracak diye, akmayan gözyaşlarımı akıtmama sebep olacak diye... Bir yandan isterken bir yandan korkuyorum ve olmuyor kimse ama kimse dokunamıyor... Çünkü ben dokunduramıyorum hem de hiç. İstiyorum ama olmuyor. Olmuyor... Özür dilerim çocukluğum biz bu konuda hep eksik kalacağız sanırım...