@yagmurlugeceler1

Şarkı akıyor ve insan fark ediyor: gidenlerin sesi kalıyor, kendileri değil. Herkes bir gün gider mi diye sorarken, aslında sorunun cevabını çoktan öğrenmiş bir kalp konuşuyor içimde. Gitmek bazen kapıyı çarpmak değil; yavaşça eksilmek, adının cümlelerden silinmesi, hatıraların köşelerinin yuvarlanması. İçimdeki odalar hâlâ dolu ama ses yok; eşyalar yerli yerinde, ruh taşınmış gibi. Zaman, bir daha dönülmeyecek sokakların haritasını çiziyor yüzüme. Ben kalıyorum "kalanların yazgısı bu" gidenlerin ardından değil, gidişe alışmanın ağırlığıyla. Ve insan en çok şunu anlıyor: herkes gider belki, ama bazı yokluklar kalmayı bizden daha iyi biliyor...

#maahnova