@yosun

Kaçacak yerim kalmadı. Nereye gitsem aynı yüzler, aynı sesler, aynı sıkışmışlık. Her gün daha dar bir odada uyanıyor gibiyim. Camlar var ama dışarıyı göstermiyor, kapılar var ama hiçbir yere çıkmıyor. Zaman ağır, üzerime geliyor. Nefes almak bile bir işkenceye dönüşüyor. Kafamın içinde sürekli bir uğultu, sustuğumda bile orada, konuştuğumda daha da büyüyor. İnsanların arasında kayboluyorum ama yalnızlığım hiç dağılmıyor. Yüzler yanımdan geçiyor, sesler üstümden akıp gidiyor, ama bana dokunan hiçbir şey olmuyor. Ben burada, aynı yerde, aynı karanlıkta kalıyorum. Kaçmak istiyorum ama yok. Bir çıkış yok. Karanlığın içindeyim ve bu defa alışmaya bile çalışmıyorum. Çünkü alışmak, zaten tamamen kaybolmak demek...

#yosun