@yosungozlu

✉ Sessiz Mektuplar #3. Ramazan Bayramı yine yaklaşıyor… Sokaklarda o tanıdık telaş var; evlerde tatlı kokuları, kapı önlerinde bayram temizliği, insanların yüzünde küçük bir sevinç. Herkes birilerine kavuşmanın heyecanını taşıyor. Ben ise bu bayrama yine sana biraz daha uzaktan bakarak giriyorum. Çünkü bazı bayramlar kalabalık geçse bile insanın içi sessiz kalabiliyor. Hatırlıyor musun, bayramları ne kadar severdin? “Bayram sabahı erkenden kalkılmazsa bayramın tadı çıkmaz” derdin. Şimdi o sabahlar geliyor ama sen yoksun. Sanki eksik bir sandalye var sofrada, kimse fark etmiyor ama ben her seferinde gözlerimle onu arıyorum. İnsanların yüzündeki huzuru gördükçe içimde hem bir gurur hem de ince bir sızı büyüyor. Çünkü biliyorum… sen vatanın için en güzel bayramını verdin. Belki sen şu an başka bir göğün altında, başka bir huzurun içindesin. Ama ben her bayram sabahı gökyüzüne bakıyorum. Çünkü insan sevdiğini bazen toprağın altında değil, gökyüzünün en parlak yerinde hayal etmek istiyor. Ve inan bana, her bayramda kalbim sana aynı şeyi fısıldıyor: Burada seni unutan biri yok. Ne dualarımda, ne kalbimde, ne de bu sessiz mektuplarda…