@yosungozlu

Empati, birinin hikâyesine sessizce misafir olmaktır. Yargılamadan, düzeltmeye çalışmadan, sadece anlamak için kalbini biraz aralamak…Herkesin içinde görünmeyen savaşlar vardır. Dışarıdan güçlü görünen birinin içinde fırtınalar kopuyor olabilir. İşte empati, o görünmeyeni fark edebilme inceliğidir. “Ben olsam…” diye başlayan cümleleri bir kenara bırakıp, “O nasıl hissediyor?” diye sorabilmektir bence. Empati kurduğumuzda dünya biraz daha yumuşar. İnsanlar anlaşılmanın verdiği o derin rahatlıkla nefes alır. Ve belki de en güzeli, empati sadece karşımızdakine değil, bize de iyi gelir. Çünkü anlamaya çalışan bir kalp, zamanla daha çok sevmeyi öğrenir.Bazen birini değiştiremezsiniz, bir durumu düzeltemezsiniz. Ama onu gerçekten anladığını hissettirebilirsiniz.