@yosungozlu

Bazen insan hayatın tam ortasında durup kendine şu soruyu soruyor:
Gerçekten büyüyor muyum, yoksa sadece vazgeçmeyi mi öğreniyorum? Çünkü kimse bize büyümenin tam olarak ne olduğunu anlatmadı. Hep “zamanla anlarsın” dediler. Ama zaman, sadece bazı şeyleri alıp götürdü. Yerine ne koydu, orası hâlâ biraz eksik. Küçükken büyümek; özgürlük gibiydi. İstediğin gibi karar verebilmek, kimseye hesap vermemek… Ama kimse büyümenin, bazı hayallerden sessizce vazgeçmek olduğunu söylemedi.
Belki de büyümek; Artık her şeyi düzeltemeyeceğini kabullenmekti.
Herkesi yanında tutamayacağını anlamak… Ve en çok da, bazı şeylerin eskisi gibi olmayacağını bilerek yaşamaya devam etmekti. Vazgeçmek ise hep zayıflık gibi anlatıldı. Oysa bazen vazgeçmek, kendini kurtarmanın tek yoluydu.