@yosungozlu

Hiç yaşanmadığı halde içimde iz bırakan anılar var; sanki bir yerlerde unutulmuşlar da ben onların eksikliğini taşıyorum. Bazen, hatırlayamadığım bir günü özlüyorum; ne olduğunu bilmiyorum ama içimde tanıdık bir sızı gibi dolaşıyor. Belki hiç kurulmamış bir masada, hiç tanışmadığım insanlarla gülüyordum; ya da biri bana, tam ihtiyacım olan anda, hiç söylemediği bir cümleyi söylüyordu. Bunlar olmadı, evet. Ama olmamış olmaları, içimde yer etmedikleri anlamına gelmiyor. İnsan bazen yaşamadığı şeylerin yasını da tutuyor. Çünkü bazı duyguların gerçek olması için yaşanmış olmaları gerekmiyor. Eksik kalan ihtimaller, içimizde tamamlanmış gibi hissedebiliyor. Ve ben bazen, hiç başlamamış bir hikâyenin bitmiş halini özlüyorum.