@yosungozlu

Bazen susuyorum, kırmamak için. İçime atıyorum, sabrediyorum… Ben sustukça içimde bir şeyler birikiyor, sessizce büyüyor. Sonra bir yerde taşıyorum, içimde ne varsa dökülüyor. O an herkes sadece gördüğüne bakıyor: “Ne kadar sinirlisin.” Belki de mesele o an değil… belki de çok daha öncesi. İnsan en çok sustuğu yerde değişiyormuş ve bazı patlamalar bir anda değil, uzun süre duyulmayan sessizliklerin ardından geliyor. Siz siz olun, kimsenin sessizliğiyle oynamayın. Sinirlendirdikten sonra karşınızda farklı biri olabilir çünkü.