@yosungozlu

"Beni neden kıskanmadın?" diye başlayan bu etkinlikte sanırım kendime dönüp bakmam gereken birkaç şey var.

İnsanlara ilk tanıştığım anda önyargıyla yaklaşmam, elimden geldiğince nazik ve içten olmaya çalışırım. Ama zamanla karakterime uymayan davranışlar gördüğümde mesafe koymayı seçiyorum; bazen bunu fazla ani ve soğuk bir şekilde yaptığımın farkındayım.

Öfkemi kontrol etmekte zorlandığım anlar da oluyor. O an geçse bile ardından kendimi geri çekiyor, iletişimi minimumda tutmayı tercih ediyorum.

İnsanlar bana “Bir şey olursa anlatabilirsin.” dediğinde ise çoğu zaman güvenme problemlerim yüzünden içimi açmak yerine “Kendim hallederim.” demeyi seçiyorum. Belki bir başkasının farklı bakış açısıyla kolayca çözebileceğim şeyleri tek başıma çözmeye çalışırken kendi düşüncelerimin içinde kaybolduğum oluyor.

Bir de sabırsızlığım var. Dışarıdan sakin görünsem de içimde pek çok şeye karşı aceleci davranabiliyorum.
Sanırım öğrenmem gereken şey; insanlara biraz daha zaman tanımak, yardım istemekten çekinmemek, öfkemi daha iyi yönetmek ve bazı konularda hayatın kendi hızına güvenmek.

(Böyle güzel bir etkinliği düşünüp insanların kendilerine karşı dürüst olup öz eleştiri yapmalarını sağlamak çok güzel bir fikir olmuş. Her zaman ayna karşısında öz eleştiri yapan biri olarak insanların da kendilerine değer verip kendi karakterlerine saygı duyup çekinmeden yanlışlarını düzeltmesi gerektiğini düşünüyorum.
Bu datlu etkinlik için de tişikür ederim.🙃🙃)

#beninedenkıskanmazsın
#birazbenbirazhiç